انجمن حجتیه

 

 شناخت انجمن حجتیه

 

                 ازگروه معارف چگنی 

ادامه نوشته

اناجیل

    

      انجیل یااناجیل ؟

ادامه نوشته

تبریک فرارسیدن بهار

 همکاران و  دانش آموزان عزیز :

بهار با همه زیبایی هایش فرا رسیده است و به زمین ما و زمینیان ، حیات و شکوفایی تازه بخشیده است .

ما نیز می رویم که پُر شکوه ترین بهار زندگی مان را ، بهار عشق و انسانیت را ، نه فقط در سرزمین خود - که  همواره گاهواره عشق و معرفت ِ انسانها بوده است - بلکه در سرزمینی به پهنای جهان بشری برپا داریم .

بهاری که در آن دریافته ایم که چه می خواهیم و یاد گرفته ایم چگونه آن را بدست آوریم .

بهاری که در آن غنای معنوی مان ، زیبایی بخش غنای مادی مان شده است و غنای مادی مان حافظ غنای معنوی مان .

بهاری که در آن « دوست داشتن » ذاتی مان شده و بد اندیشی ، بیگانه با وجودمان .

بهاری که در آن زبان مان ، زبان تفاهم شده است  ، زبان پیوند دلها ، زبان ِ به هم پیوستن دست ها .

بهاری که در آن دست و دل و مغزمان به هم پیوسته اند ، ایمان و اندیشه و کردارمان یکی شده اند .

بهاری که در آن « هنر » تجلی بخش گفتار و کردارمان شده است و مکمل دانش و اندیشه مان .

بهاری که در آن چشم هایمان توان دیدن « واقعیت » را پیدا کرده است و گوش هایمان تواضع شنیدن « حقیقت » را .

بهاری که در آن بر اندیشه ها اندیشیدن را یاد گرفته ایم و بند ها را از بال و پر باور داشت هایمان برداشته ایم .

بهاری که در آن برتری های جهان بشری ، برتری های اندیشه و سازندگی انسانها شده است و خصال والای انسانها ، ملاک والایی .

بهاری که در آن ترس - از روی جهل - جایی در وجودمان ندارد و امید - به اتکای درک - قامت مان را راست داشته است .

بهاری که در آن مدرسه « اجتماع » شده است و اجتماع « مدرسه » .

بهاری که در آن آغوش مادران مان دانشگاه شده است و دانشگاههایمان عرصه ی عرضه ی اندیشه ها و دستاوردهای بشری

بهاری که در آن « پدران » دنیای فرزندان را می فهمند و فرزندان « حرف » پدران را

بهاری که در آن قدرت مان در بیان « حقیقت » است  .

 

برگرفته از نوشته های هرمز انصاری

 

با آرزوی تنی سالم ، دلی شاد و جانی آزاد ،

برای همه دوستانی که سال گذشته را در پرتو محبت شان ، پشت سر گذاشتیم .